Aşksızım

sen bulutlar ardına gizlendiğinde
kararır dünyam
çünkü sadece sen aydınlatırsın beni
hiç doğmamış bir güneş gibi

gel aşk'sızım dokun bana
biraz daha tadayım huzurunu,
benim küçük cennetim

küssende gitsende
hala çarpıyor gibi
senin küçük kalbinim

isyan'gın

her gece haykırdığım adın
bazen uykularımda bile sayıkladım
rüyalarımı terkederken sen adım adım

yanar durur her yanım
dinmez bu acı bitmez isyanım
ben sana hasret ben sana yangınım

ve birgün giderken ansızın
ellerimde boş şişeler sızmışım
kırık bir can gibi darmadağın
kesik bir damar gibi durmadan kanarım

Mor Hırka

Üstümde yıpranmış eski bir mor hırka
Yokluğunda üşürken
Etrafımı saran koskoca bir hüzün

Solgun yüzüme vuran rüzgara
Karşı karşı dururken
Uçuşup giden her bir tebessüm

Islak bankların kenarında
Ölümü beklerken
Bir tek seni düşündüm

Hani masallar vardır ya işte
Biterler tüm ışıklar sönünce
Bu hayatta öyle biter
Aşkla yanan kalbim bir sigara gibi söndürüldüğünde
Geriye küllerim kalır sadece..

Islak Kirpikli Kadın

Gökyüzüne merdiven dayayıp tüm yıldızları topladın ama
Ne aydınlanabildin ne karanlıktın
Onlar gibi
Güneş gibi
Ay gibi olmaya çalıştın
Hangi masalın kahramanıydın sen
Hangi güzel rüyanın sonu
Dibe çekerken her bir soru
Islak kirpikli kadın

Kalbinin içindeki tüm kurşunları çıkardım bugün
Hem kanadın hem ağladın kendine kızdın sustukça
Susunca içinde kaldı çığlıkların
Kaç sayfa keder tutar mektupların
Sel olup aktıkça gözyaşların

En sonunda soyundun yalnızlığa ama
Üzerinden atamadıkların vardı hala
Dün gibi
Geçmiş gibi
Hayatın kıyısına bağlanmış küçük bir kayık gibi
Ne açılabildin ne de yanaştın
Göğüslerinin arasından aktı gözyaşların
Her damlada dahada canın yandı
İçin için yandın



* Emre Aydın & Gripin - Sensiz İstanbul'a Düşmanım

Fermuar

Aklıma gelirsin sen üşüdüğüm zamanlar
Hani nefesinle ısıtırdın ya ellerimi bir sonbahar
Yapraklar düştümü
Kuşlar göçtümü
Dönüp gel bana
Dönüp gel bana..

Aramızda bir fermuar olsa
Birleştirse bizi bir arada tutsa
Çekildiği her anda
Çekildiği her anda..

Dokunsam yine o tel saçlarına
Karanlık çöktümü
Işıklar söndümü
Otel odalarında..


* Pinhani - Dön Bak Dünyaya

Tüm Bunlar Bir Hayal

Gözünden sakındığın karanlığın
O şimdi senin ruhuna sahip
Özgür olmayan yarınlar için
Kurtarılmayı beklemek oldukça sıkıcı
En az kendin hakkında hiç birşey söyleyememek kadar
Bunu sende çok iyi biliyorsun
Umut yok çare yok
Tıpkı her zaman olmadığı gibi
Ve her birini değersiz kılıyor koluna enjekte ettiğin huzurlar
İşte o an anlıyorsun
Sana dair bir gelecek olmadığını
İşte o an biliyorsun
Tüm bunlar bir hayal..!

Her yolun bir sonu
Birde yolcusu var
Her yolcunun bir umudu
Birde bavulu var
Fakat o bavullar bomboş
Fakat o bavullar bomboş

Hayat kimi zaman mutsuz sonlu bir masal
Kimi zamansa renksiz bir karnaval
Uyan aptal uyan
Tüm bunlar bir hayal..!

deLi diLi

Bir kız gülümsedi bana
Hayal ürünleri reyonunun orda
Birden alışveriş arabaları çarpıp kaçarken bana
Kız yoktu ortalıkta

Platonik nefretler
Modası geçen aşklar sevgiler
Acaba hangisi daha güzel
Eşantiyon ömürler

İronik bir kader
Şaka sevmez eşekler
Aynalar konuşur duvarlar dinler
İnsanlar sağır hemde dilsizler

İtinayla yıkarken beynimi
Ovalasamda çıkmıyor hayatın inatçı lekeleri
Güneş soldurur tüm renkleri
İpin ucunda sallanan benim ruhumun giysisi
İpin ucunda sallanan benim bedenimdi

Acaba bugün hangisini giymeli
Ütüsüz deli gömlemi mi yoksa yamalı kefenimi mi

Suicide Veil

Sezginin uçuşuna özveri
Ters gerçekligin güzelliği
Kalbimde rüyalarimda

Özgürlük için özveri
Gecenin zarafetinde yalnızlık
Basarisiz jenerasyonun acilari

Güneşin ölümünü özledim
Başka şerefli bir ifsanın
Harabeleşme için alınyazısının plani

Gölgelerle dansettim
Sakin kaoslar,yağmurda çıplak olarak uzandım
Işığın engellemesi
Acı verici bir hafıza
Utançla giydiğim bu maskeli intihar


Antimatter - Suicide Veil

Zaten

Hayatın yükü omuzlarımda
Üstüme çökmüş yine
Aksi solgun bir surat aynalarda
Bileklerimdeki kesikler belirgin
Bulutlar kara gökyüzünde sakin
Gün ışıksız, acı sonum

Hani olur ya zaten, kaçamazsın ölümden
Hani olur ya zaten, her şey biter aniden
İşte böyle vakitlerde, bu kabustan uyanmak istediğimde
Tamda böyle vakitlerde, umut yok olur içimde

Şehir yolları sonunda bitse birazda dinlensem
Haykırışlarıma hak verse Tanrı
Kalabalığın ortasında uzanan bir el daha görebilsem
Hani ben hiç üzülmesem

Kavga

Düştüm düşündüm
Yuvarlandım hayatın taşlı yollarında
Kirlendim temizlendim
Yine battım ben çamura
Şaştım kaldım ben bu hayata

Heryerde bir kargaşa
İçimdeyse bitmeyen bir kavga
Heryerde bir karmaşa
İçimdeyse bitmeyen bir savaş var hala

Yoruldum durdum
Şaştım kaldım ben bu hayata
Sustum sustum
Konuşmadım bir daha aynalarla
Kırdım kırıldım
Küstüm yokum ben bu oyunda

Love, Hate, Love

seni sevmeyi denedim, becerebilirim sandım,
seni sahiplenmeye çalıştım, olur sandım,
yüzünün derisini soyup çıkarmak istiyorum
gerçek sen, ziyan olup gitmeden önce

benim tek ve eşsiz olduğumu söylemiştin
küçük tatlı melek, kaçıp gitmen gerekirdi,
yalan söyleyen, ağlayan, terketmeye can atan,
masumiyet cehennemimi yaratıyor.

sen iyi bilirisin, hala kandırıyorum kendimi,
bir sokak kadınıyla herşey daha kolay olurdu
beni anlamaya çalış küçük kız,
yolunu şaşırmış tutkumdu, senin dünyan olmak.

hasta zihnimin içinde kayboldum,
senin için yaşıyorum ama canlı değilim,
ben öldürmeden sen tut elimi,
seni hala seviyorum, hala yanııyorum
aşk, nefret, aşk...

Song by: Alice in Chains

Şimdi Kal Desem..

farketmeden izledik rüzgarın esişini
uyandık yasaklardan gidecek yerimiz yok
duyupta inanmadığımız şeyler arasında
görüpte imrendiğimiz o çocuklar

yalnızlık sonrası taaruz günlerimde
başka bir adım yok
suçum varsa sokak oyunlarında
şimdi kal desem
vardır elbet bir sebebi

incitmeden gizledik gecenin sesini
uyandık karanlıkta kuracak düşümüz yok
duyupta konuşamadığımız cümleler arasında
ölüpte son bulamadığımız o kelimeler

yalnızlık sonrası taaruz günlerimde
başka bir adım yok
suçum varsa sokak oyunlarında
şimdi kal desem
vardır elbet bir sebebi

copy by: http://www.myspace.com/dusselmelankoli