Renksiz

ben dün gece yine yalnızlığa kaldım
yanımda yokluğun içimde sızın
en az sokaklar kadar ıssızım
kaldırımları ıslatırken gözyaşlarım
ahh şarap şişelerinde kaybolan kadın
kadehimde keder sensizliğe sabahladım
ve bir yağmur gibi yağdım düşlere kanarken umutlarım
aktı tüm boyası, ben şimdi renksiz bir gökkuşağıyım

Alkolüm

sızlıyor göğüsümün sol tarafı
etrafımda boş şişeler
sızıyorum gözlerim yaşlı
uykularımda ihraç fazlası düşler

dürtmeyin beni
sadece üstümü örtün yeter
ürkütmeyin beni
sadece ışıkları söndürün yeter

batıyor göğüsüme kalbimin kırıkları
her yanımda kesikler
sızlanıyorum sözlerim acıklı
uyandığımda alır kollarına ölümler

Bugün

Bugün telefon rehberimdeki herkesi sildim
Eski sevgililerimle yürüdüğüm sokaklarda gezindim
Yalnızlıkla eleleyim

Boşluklarımı dolduramadım, kadehleri doldurduğum gibi
Dibine dibine vurdum hayatın,
Şişelere sarılıp uykuya dalmışım
Koynumda birkaç yırtık resim...

Bugün gönül defterimden her birinizi sildim
Oysa çekip gidişlerinizi bile özledim
Gölgelerle içiçeyim

Bir kapı gıcırtısına hasret sessizliğim
Boş havuzun içindeki kuru yapraklar misali
Ruhum solgun, küs ve bezgin...

Dayı & Yeğen

Bir delinin kuyuya attığı taş kadar ağırdır hayat
Ondan ne kadar saklansanda duvarlarının ardında
Saklanamazsın yeğen kaçamazsın
İmkansızdır kurtulmak
Takip eder seni ömrün boyunca
Bir gölge gibi
Bir nefes gibi
Tam kurtulduğunu sandığın bir anda
Dikilir karşına dimdik ayakta

Gözlerini kaçırıyorsan eğer aynadaki kendinden
O zaman tek bir çözüm yolu var demektir yeğen
Oda nefret etmek nefret
Korkaklar için değil cesaret
Zaten kimsede bir donkişot olmanı beklemiyor ki senden
Evvela donkişot olmaya karar kılarsan bir vakit
Önce o taşları çıkaracaksın kör kuyunun dibinden tek tek
Lakin buna yukardaki müsaade buyurur mu ben bilmem
Bu oyunun tek bir kazananı var yeğen
Oda sen değilsin..

İpler kimin elinde sanıyorsun?
Çarkları kim döndürüyor bilmiyor musun?
Söylesene yeğen
Söyleyemeyeceksen eğer
Başka sözüm yoktur sana söylemeye değer

Hiçbir yerde

rüyaların bittiği yerdeyim
umutların terkedildiği
masumiyetin kaybedildiği

aşkın yaşanmadığı bir yerdeyim
sevgi sözcüklerinin hiç duyulmadığı
kalplerinse hep kırıldığı

herşeyden vazgeçtiğim yerdeyim
gücümün tükendiği
hayallerin imha edildiği

yarınların olmadığı bir yerdeyim
güneşin aydınlatamadığı
ölürken mehtaba karşı

tüm penceler karanlığa açılıyor
kapılar yüzüme bir bir kapanırken
tüm yollar yalnızlığa çıkıyor
gidecek başka bir yer yoktu bildiğim

Ne Kolay

terk etmek ne kolay
sırtını dönmek bir insana
onu görmezden gelmek sonrada

unutmak ne kolay
birlikte atılan kahkahaları
yağmurda kolkola yürünülen sokaklardaki anıları

öldürmek ne kolay
tetihi çektiren parmak
boynuma dolanılan ip olmak

Hayallerin Elimde Kaldı

Her yanıldığında hüzünler yanında
Her gözyaşında düşer bir yaprak daha
Tüm umutlar kuruyup kaldığında
Hayallerin elinde kaldı

Bir kez kanadığında biner acısı iki kanadına da
Zamanla olan yavaş savaşında
İstediğin kadar inkar et durma
Hayallerin geride kaldı

Uçurum

Alıkoy beni kendimden
Al koynuna gecenin içinden
Sar beni sarsmadan incitmeden
Tut elimi tekrar düşmeden
Uçurumlardan aşağı kendimi itmeden..

Tanımak ve Bilmek Hayatı, Sonlandırır Bazı Yaşamları

Bileğindeki kesiklerle kendi yolunu çizen bir kadın tanıyorum
Ardında kocaman hiçleri bavuluna bile sığmayan

Uzaklarda yerlebiryerde adressiz bir şehir biliyorum
Tabelasında ''cennete boşgeldiniz'' yazan

Satır kenarımda yaşlanan bir örümcek tanıyorum
Ağına düşüp takılan kelebeğe tutulan

Hayat bir pamuk ipliğine bağlı biliyorum
O ipler boynumda ben nefes alamam

Sonbahar Yalnızlığı

Bak sonbahar gelmiş yine
Mavi gökyüzü örtünmüş griye
Ağaçlar ölen yapraklarının mateminde
Parklar derin bir ah çeker geride kalan yaz günlerine

Bak sonbahar gelmiş yine
Martılar sahipsiz kalmış vapur iskelelerinde
Şimdi soğuk rüzgarlar esiyor nemli kaldırımlar üzerinde
Sanki hüzün yağıyor bulutlardan tane tane

Bak sonbahar gelmiş yine
Güneş doğmuyor küsmüş kendi kendine
Dalgalar şarkı söylüyor tek başına sahillerde
Bense uykuya dalarım mezarlıktaki kuru güller üstünde

Enkaz

Yolunda giden hiçbir şey yok
Herşey senin elinde diyenlere kulak asma
Çünkü onlar birer ahmak
Çünkü onların söyledikleri çok saçma
Su üstüne çık ve biraz nefes al
Neyin en çok canını acıttığını biliyorsun
Arkandan kimlerin kuyu kazdığınıda
Kozandan çık ve biraz nefes al

Tüm motorları durmuş bir uçak gibisin
Yere doğru hızla çakılırken
İçindekilerle beraber
Düşündüğün tek şey oydu hala
Enkazından arta kalmış tek hatıra

İlkbaharın Son Yağmurları

Unutsamda, uyusamda geçmiyor acılarım
Düşlerin, düşüncelerin şekilsiz kentinde
Sessizce, sensizliğe alışırken gidişlerine
Umut yoksa unut herşeyi
Söndür tüm yangınlarımı

Sök kalbimi, al beni yavaş yavaş
Giderken ağlarken sayıklarım ben adını
Bir rüzgar, dört duvar dinler isyanlarımı
Derdimi, kendimi bilmezdin sen içimdekilerin hiçbirini
Zaman durmadan akarken bileklerimdem damla damla
Sonsuzlaşır gözyaşlarım
İlkbaharın bu son yağmurlarında

Cem Adrian - Nereye Gidiyorsun'dan esinlenilmiştir

Sessiz Veda

Sana sessizce veda edeceğim
Ruhun bile duymayacak
Elimi ayağımı hayattan çekeceğim
Kimse farkına bile varmayacak

Güneşi öldür
Perdeleri kapat
Geri ver hadi
Yalnızlığımı ve karanlığımı

Can Çekişen Cümleler

Karanlığın ötesindeyim
En sona sakladığım ölümlerle
Bitiveriyor bu siyah beyaz masal
Can çekişen cümlelerle
Gün yüzü görmemiş hayallerle

İçim buruk
Güzel bir rüya sonrası
Farkına varırken yanımda olmadığını
Gözlerimi dolduyor hüzünler
Ağlıyorum bardaktan boşalırcasına