Mor Hırka

Üstümde yıpranmış eski bir mor hırka
Yokluğunda üşürken
Etrafımı saran koskoca bir hüzün

Solgun yüzüme vuran rüzgara
Karşı karşı dururken
Uçuşup giden her bir tebessüm

Islak bankların kenarında
Ölümü beklerken
Bir tek seni düşündüm

Hani masallar vardır ya işte
Biterler tüm ışıklar sönünce
Bu hayatta öyle biter
Aşkla yanan kalbim bir sigara gibi söndürüldüğünde
Geriye küllerim kalır sadece..

Renksiz

ben dün gece yine yalnızlığa kaldım
yanımda yokluğun içimde sızın
en az sokaklar kadar ıssızım
kaldırımları ıslatırken gözyaşlarım
ahh şarap şişelerinde kaybolan kadın
kadehimde keder sensizliğe sabahladım
ve bir yağmur gibi yağdım düşlere kanarken umutlarım
aktı tüm boyası, ben şimdi renksiz bir gökkuşağıyım

Islak Kirpikli Kadın

Gökyüzüne merdiven dayayıp tüm yıldızları topladın ama
Ne aydınlanabildin ne karanlıktın
Onlar gibi
Güneş gibi
Ay gibi olmaya çalıştın
Hangi masalın kahramanıydın sen
Hangi güzel rüyanın sonu
Dibe çekerken her bir soru
Islak kirpikli kadın

Kalbinin içindeki tüm kurşunları çıkardım bugün
Hem kanadın hem ağladın kendine kızdın sustukça
Susunca içinde kaldı çığlıkların
Kaç sayfa keder tutar mektupların
Sel olup aktıkça gözyaşların

En sonunda soyundun yalnızlığa ama
Üzerinden atamadıkların vardı hala
Dün gibi
Geçmiş gibi
Hayatın kıyısına bağlanmış küçük bir kayık gibi
Ne açılabildin ne de yanaştın
Göğüslerinin arasından aktı gözyaşların
Her damlada dahada canın yandı
İçin için yandın



* Emre Aydın & Gripin - Sensiz İstanbul'a Düşmanım